Keren levi the dry piece

Een goed figuur, een strakke huid, weggewerkte bultjes en rimpeltjes. Vrouwen moeten voldoen aan schoonheidsidealen – of zich onderscheiden door ervoor te kiezen er juist niet aan te voldoen. ‘The dry piece’ is een dansvoorstelling over de verstoorde relatie tussen het idee van schoonheid en de hedendaagse vrouwelijke identiteit. Ze zet theatertechniek in als de paintbrush van Photoshop en speelt met de confrontatie en esthetiek van het naakte vrouwelijke lichaam.

Twee inspiraties voor choreografe Keren Levi zijn Naomi Wolf en Busby Berkeley. Berkeley gebruikte als musicalregisseur vaak het vrouwelijk lichaam als esthetisch ‘bouwmateriaal’: massascènes waarin vrouwen gechoreografeerd werden tot geometrische figuren. De postfeministische schrijfster Naomi Wolf deed een studie naar hoe schoonheidsbeelden tegen vrouwen gebruikt worden. In ‘The beauty myth’ stelt zij dat wat wij schoonheid noemen een culturele mythe is, die voor bepaalde doeleinden ontstaan is: om vrouwen onder controle te houden door ze op te sluiten in hun lichaam.

Choreografie: Keren Levi * dans: Mari Matre Larsen, Tijana Prendovic, Orfee Schuijt, Eva Susova * dramaturgie: Igor Doricic * licht: Minna Tiikkainen * muziek: Tom Parkinson * video: Assi Waitz